09 Nisan 2016 Cumartesi, 08:25
Canan Melis BAYRAKTAR
Canan Melis BAYRAKTAR m.cananbayraktar@gmail.com Tüm Yazılar

Hep Bir Çocuk Gözüyle Görmek İsterdim Bu Yaşanası Dünyayı

Hep bir çocuk gözüyle görmek isterdim bu yaşanası dünyayı.
Gözümde hep temiz kalmalıydı, hiç bozulmamalıydı. Hep bunu istemişizdir değil mi _?

Hayat bir tiyatro değilmi_? Ne de güzel oynuyoruz bilmeden.. Roller dağılmış her birimize kılıflar biçilmiş kaderimize Oyna demişler.. Ve hayat denen sahnede start vermişler.. Oynamamak olmaz.. Peki nereye kadar bu senaryo.. İşte bunu bilmiyoruz.. Ama ben bir şeyi iyi biliyorum.. Pes etmek yok..

Aslında gözümüz önünde dönen çarkın arkasında bir başka suyun aktığını hiç aklımıza getirmeyiz.. Oysa ne hayatlar saklıdır o çarkın ardında. Kimbilir belki bizim hayatımız bile yaşadığımız gibi değildir.. Bu kimin aklına gelebilir ki. Benim aklıma gelmedi mesela..
Yaşı kemale ermiş bir insan müthiş bir sürprizle karşılaşırsa ne düşünür acaba.. Hele bu sürpriz can bildiklerinden gelirse..
Can bildikleri şah damarını keserse.. Yine de ayakta durabilir mi.. İnanın bana duruyor..
Hayata daha bir sıkı sarılıyor ve bu hayat benim diyor.. Hayallerinin ölü
müne bilmeden seyirci kalırken.
Peki.. Affedebiliyor mu.. İşte burası muamma..Affetmeyeceğim diye

Yıllar boyu kendine sözler versede yüreğinin bir köşesi kanıyor..

Ama hep güçlü kalıyor.. Hayata sıkı sıkı tutunuyor. Ve diyor ki…
Hayat beni yok edemezsin. Ben senden daha güçlüyüm..

Canan MeLis Bayraktar

Canan Melis Bayraktar

You must be logged in to post a comment Login

Yorum yazın...